Na osnovu ostataka materijalne kulture mo?e se pretpostaviti da je teritorija koju danas obuhvata kikindska op?tina bila naseljena jo? u neolitu. Na podru?ju dana?njeg mokrinskog atara ostali su tragovi kultura mla?eg kamenog i bronzanog doba. U bakarno doba ljudi su ovde, da bi se spasili od poplava, nasipali teren i podizali hurake, od tri do ?est metara visine.
One su do danas ostale svedo?anstvo toga vremena: Lalina humka, Ladi?orbi?eva, Madina, Blizanice. Poznati arheolog dr Miodrag Grbi? jo? pre II sv. rata svrstao je taj kompleks u posebnu tzv. Mokrinsku kulturu (Grbi?, Praistorijsko, 56-57). U I?osu su prona?eni pouzdani tragovi iz starijeg neolita i bronzanog doba.

Na potesu Gradi?te prona?eni su ostaci nekada?njeg naselja najverovatnije iz bronzanog doba tzv. "Duri?in grad" (Istorijski arhiv Kikinde). Na podru?ju dana?njeg nakova?kog atara prona?eni su fragmenti bakarno-dobske keramike, karakteristi?na za tzv. Bodensku kulurnu grupu, Zatim, prona?en je vrh bronzanog koplja, a ?uva se i danas u Narodnom Muzeju u Budimpe?ti (Sekuli?, Hronika, 5).

Pod rimskom vla??u Banat je bio od 98. do 268. godine nove ere (Vuji?, Vojvodina, 61). U Sajanu su stanovnici prilikom zidanja ku?a oko 1806. godine nai?li na jako sastavljene, od kamena tesne gra?evine temelja. Na?li su zlatan i srebrn novac iz doba rimske vladavine (Istorijski arhiv Kikinde). Mokrin nije bio pod rimskom upravom, ali su na?eni mnogi arheolo?ki nalazi rimskog porekla. Verovatno su dospeli putem trgova?kih veza i razmene dobara ili su bili oplja?kani prilikom upada tada?njih stanovnika na teritoriju koju su dr?ali Rimljani (Popov, Mokrin, 12).

U doba velike seoba naroda, kroz Banat prolaze germanski Goti i Gepidi, zatim Sloveni, Huni, A van, turanski Bugari i Ma?ari (Popovi?, Srbi, 15).

Pobediv?i u ratovima protiv Bugara, Ma?ari 896. godine postaju gospodari Banata. Njihova vlast nad ovim krajevima traje do pada Temi?vara u turske ruke 1552. godine (Mileker, Pregled,21). U Sajanu su na?eni grbovi-amblemi iz vremena prvih ma?arskih kraljeva (Istorijski arhiv Kikinde).

Ratovi izmedu Ma?ara i Turaka ostavili su velike posledice u privrednom ?ivotu i prouzrokovali velika etni?ka pomeranja. Privreda je opusto?ena, a mnoga su naselja uni?tena. Ma?arsko stanovni?tvo povla?i se ispred Turaka na sever, a na njihovo mesto naseljavaju se Srbi iz Ra?ke. Tako ?e Banat, pogotovo nizinski, u kome je, istina, i ranije srpski etni?ki elemenat bio prili?no zastupljen, u vreme turske vladavine ve?inom biti nastanjen srpskim ?ivljem (Popovi?, Srbi, 15).

U toku rata sa Turskom od 1716. do 1718. godine austrijska vojska pod princom Eugenom Savojskim uspeva da kona?no potisne Turke iz Banata.

Be?ki dvor ne priklju?uje Banat Ugarskoj, vec celu ovu oblast, izuzev delova koji su potpali pod Vojnu granicu, direktno pot?injava Dvorskoj carskoj komori (Popovi?, Srbi, 70). Grof Klaudije Florimund Mersi, koji je bio na ?elu dr?avne komorske administracije, stvara plan o obnavljanju banatske privrede. Trebalo je pretvoriti zapu?teno zemlji?te u obradivo, a ekstenzivno sto?arstvo potisnuti intenzivnom zemljoradnjom. Da bi se ovo ostvarilo, po?elo se sa regulacijom reka, prokopavanjem kanala, suzbijanjem pe??ara i izgradnjom puteva (Ga?e?a, Kolonizacija 1919, 8-9).

Mersijeva uprava inicira?e i zna?ajne etni?ke promene. Po?to je Banat iz turskog perioda iza?ao opusto?en i slabo nastanjen, da bi se ostvarili Mersijevi privredni planovi, trebalo je ovu oblast ponovo naseliti. Sem privrednih, be?ki dvor je kolonizacijom hteo i da ostvari i politi?ke ciljeve:

Etni?ki sastav treba da bude ?to raznovrsniji kako bi narodi jedni druge etni?ki i politi?ki slabili, a privredno i kulturno ja?ali. Treba da postoji samo jedan politi?ki nacionalitet. (Jankulov, Pregled, 100).

Sistematsko naseljavanje Banata po?inje ve? 1722. godine. Be?ki je dvor odlu?io da se u Banat najvi?e kolonizuju Nemci izvan austrijskih zemalja, koji su bili smatrani za iskusne privrednike i verne podanike (Ga?e?a, Kolonizacija 1919, 8-9). Pored Nemaca, austrijske vlasti u 18. veku naseljavaju i Italijane, ?pance, i Francuze. Me?utim, veliki broj ovih doseljenika umire od malarije, a ostaci se utapaju u okolno nema?ko stanovni?tvo.

Sve do ponovne inkorporacije Banata Ugarskoj (1779. godine) gotovo da i nema ma?arskog ?ivlja u Banatu. Be?ki dvor planski spre?ava doseljavanje Ma?ara po?to ih smatra za nepouzdane podanike i, sem toga, ne ?ele?i da privredno slabi podru?ja pod upravom kraljevine Ugarske (Jankulov, Pregled, 45 i 63). I Slovaci se tako?e masovnije naseljavaju tek krajem I8.veka.

Godine 1779. Banat se ponovo pripaja Ugarskoj i deli na tri ?upanije: torontalsku, tami?ku i kra?ovsko-severinsku. Najve?i deo Banata koji se danas nalazi u Srbiji potpadao je pod torontalsku ?upaniju. Posle ikorporacije Banata Ugarskoj, Komora rasprodaje najve?i deo svojih poseda plemi?ima i bogatim trgovcima koji kupovinom poseda dobijaju i plemi?ke titule. To ?e usloviti dalje etni?ke promene: plemstvo na svoje posede naseljava razne etni?ke grupe iz tada?nje Ugarske. Dok su u vreme austrijske uprave najvi?e bili Nemci, sada se ve?inom kolonizuju drugi narodi, najvi?e Ma?ari, Slovaci i Rumuni (Popovi?, Srbi, 79).

Dvadeseti vek donosi nova sistematska naseljavanja Banata. Posle prvog svetskog rata mnogi veliki posedi u Banatu u?li su u fond agrarne reforme. To je vreme kada ?e na teritoriju koju danas zauzima op?tina Kikinda, na nekada?njim velikim posedima, nastati nekoliko novih naselja ?iji su stanovnici ve?inom bili poreklom iz Bosne i Hercegovine, Crne Gore, Hrvatske i okolnih vojvo?anskih mesta. Nakon drugog svetskog rata u Banatu i u celoj Vojvodini naseljavaju se kolonisti iz raznih krajeva biv?e Jugoslavije. U Kikindsku op?tinu doseljavaju se kolonisti?ke porodice iz Bosne i Bosanske Krajine.